Vrije tijd Podiumkunsten Talentontwikkeling Interview

Underground Cat

Door: Annick Driessen / 30 september 2019

Op zijn elfde zag hij rapper Eminem freestylen in de film Eight Mile. Sindsdien improviseert Tijmen Sissing onder de artiestennaam MC Timing – een samentrekking van zijn voor- en achternaam. Zijn specialiteit: reageren op wat hij ziet, inspelen op het publiek. Bijvoorbeeld doordat mensen hem voorwerpen geven of woorden opschrijven die hij on the spot in z'n rap verwerkt. Ook op de opening van ons heringerichte pand spatte het plezier van zijn optreden.

Tijmen: 'Rond m'n tiende had ik twee cd's, Thunderdome en Eminem. Hardcore en hiphop vond ik allebei vet. Ik vroeg aan mijn moeder: welke vind je mooier? Toen is het dus hiphop geworden, haha! Eminem en Tupac werden mijn grote voorbeelden. Geen idee wat er van me geworden was als m'n moeder de andere cd had gekozen… Een subcultuur is zo bepalend voor je identiteitsvorming.

Via een vriend uit de skate scene ontdekte ik old school hiphop: Masta Ace., O.G.C., enzo. Die stoere mainstream rappers vond ik inmiddels nogal sukkelig, maar underground ging echt ergens over. Het is authentiek. Inmiddels kon ik, rond m'n veertiende, best wel freestylen. Nadat ik in mijn eerste battle op straat een 32-jarige gozer versloeg, ging ik ook met kampioenschappen meedoen.

“De eerste keer dat ik Eminem hoorde freestylen dacht ik: dat bestaat niet. Maar het is me nog nooit overkomen dat ik chokete – dat ik stilviel.”

Tijmen

Een andere goeie vriend van me, Luuk Hof, zat in de jazz-wereld. Met mijn hiphop en zijn jazz inspireerden we elkaar. Samen zetten we in 2007 Skunkfunk op, een funky soulful hiphop-band. Ik stofzuigde een thuisstudiootje bij elkaar en op een MPC recyclede ik sixties- en seventies samples. Zo maakte ik eigen beats – en af en toe iets voor anderen. De meeste tracks van het album De Beloning heb ik geproduceerd, waar de band een heel toffe twist aan heeft gegeven. Zelf maakten we maar één single; we deden vooral live-shows. In het midden van die shows deed ik mijn freestyles. Vaak met voorwerpen, want daarbij heb je letterlijk contact met het publiek: give to receive, een energetische opwaartse spiraal.

Het publiek schrijft input voor Tijmens raps op papier
Het publiek schrijft input voor Tijmens raps op papier
Tijmen in actie
Tijmen in actie

Maar toen Skunkfunk net een beetje upcoming was, vertrok ik voor een half jaar stage naar Curacao. Daar gaf ik jongeren met een leerstraf agressieregulatie-trainingen (ART). Veel jongeren haakten af, totdat ik er een muziektraject van maakte: Muzikaal Onderdeel Zelfexpressie van de ART, ofwel MOZART. Ze moesten uiteindelijk met elkaar een nummer opnemen in de studio – mooi om te begeleiden.

Mijn teksten gaan vooral over mijn eigen ervaringen en zijn een reflectie van wat er om me heen gebeurt. Ik ben net voor drie maanden naar Azië vertrokken, na een heftig jaar met flinke overspannenheid. Ik rondde m'n studie toegepaste psychologie af en zette op basis van m'n afstudeerproject een loopbaan-oriëntatietraining op, waarvoor ik ook een bedrijfje oprichtte. Daarnaast ging ik aan de universiteit studeren, én werkte ik als trainer en als persoonlijk begeleider én was ik met muziek bezig … Op een gegeven moment moest alles aan de kant en was ik totaal inspiratieloos.

Tijmen op het podium
Tijmen op het podium

“Een gewonnen battle geeft echt zelfvertrouwen. Of toen Rico m'n freestyle 'ongekend' noemde… Dat geeft een kick. Door erkenning krijg ik durf, bij welk feestje ik ook sta.”

Tijmen

Na mijn reis wil ik echt een keer m'n solo-album afmaken. De lat hoog leggen, is mijn drijfveer tot kwaliteit. Maar door mijn perfectionisme is dat solo-album er nooit van gekomen. Zonde, want ik heb zoveel liggen. Wat ik nu echt mis is met een band performen. Waarschijnlijk ga ik als ik terug ben met een bigband rappen. En als 'The write timing' wil ik workshops geven, jongeren leren zelf teksten te schrijven en rappen, en wil ik optredens geven. Wat mij typeert is de combinatie van mijn humoristische, idiote kant, zoals in m'n nummer Als ik voor een dag een meisje was, en mijn kwetsbare kant waarbij ik ook over m'n pijnlijke periodes rap of meer filosofische teksten gebruik.

Het zou een natte droom zijn om als artiest m'n geld te kunnen verdienen, maar geld of succes zal nooit het hoofddoel worden. Ik wil dicht bij mezelf blijven en gewoon genieten van het creatieve proces.

Annick Driessen
Annick Driessen Schrijver